خاطرات یک تنها

برگشتممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

khaterate-tanhaeiman — Wed, 10 Jun 2009 18:24:18 GMT

سلام سلام

صدتا سلام به همه

شرمنده دیر شد مشکلات دانشگاه داشتم

امتحانم تموم بشه در خدمتم

دوستتون دارم یک عالمه

نمیگم نظر بده چون با معرفتی و میدی

فداتون

دوستون دارم

khaterate-tanhaeiman — Thu, 03 Apr 2008 10:47:10 GMT

سلام

عیدتون مبارک

میدونم واقعا" دیر اومدم

ولی باز اومدم مشکلاتم زیاده الانم یک مشکل بزرگ دارم واسم دعا کنین

که حل بشه امیدوارم منو ببخشین

بازم میام منتظرم میمونین که

خیلی زود دیر میشه

khaterate-tanhaeiman — Wed, 02 Jan 2008 06:38:28 GMT

سلام به همه گل های باغ وفا

سلام به همه با وفاهای دنیا

میدونم که دیر اومدم ولی دیگه نمیشد

دلم واسه شما و وبلاگم لک زده بود

الانم فقط میتونم زمان کمی پیشتون باشم

نمیدونم کسی یادم میکنه یا نه

ولی مینویسم واسه دلم

امیدوارم روزهای خوبی داشته باشین

دوستون دارم

واسه سر نزدنم معذرت میخوام

جبران میکنم

موفق باشین

امیدوارم فراموشم نکرده باشین

یا حق

ببخشید نشد بیام نظر بزارم

khaterate-tanhaeiman — Sun, 30 Sep 2007 12:47:18 GMT

سلام به همه

امیدوارم حالتون خوب باشه

از همه معذرت میخوام وقت نکردم نمظر بزارم

الانم نمیخواستم آپ کنم ولی

این سحر خانوم جرات نداره میره تو وبلاگ ها

به اسم من فحش میده

واسش متاسفم چون معلومه از یک خانواده اصیل نیست

چون همه میدنن اگه یکی خانواده دار باشه

نه این همه بی ادب هست نه فحش میده

نه به همه میگه دهاتی و بچه گدا

همه میدونین کسی که آرزوی پول داشته باشه

و تازه به دوران رسیده ها همش به پولشون مینازن

چون فکر میکنن پول دار بودن هنره

نه با خدا بودن هنره

از همهتون عذر میخوام من ۳۰ مهر عروسیم هست

درگیر کارام هستم

نمیتونم زیاد بیام الانم شوهرم بالای سرم وایساده

میگه زود باش

معذرت از همه زود میام

راستی ندا خانوم شرمندم

که به شما توهین کردن و

از یک دوستم ممنونم

سحر خانوم لطف کن به جای من نظر نده

من اشتباهی نکردم تو دروغ گفتی نه من

تنهام نزارین تا میام

در ضمن اگه سحر خانوم اومد

به جای من واستون حرف چرت زد وفحش داد

من نبودم برین تو وبلاگ خودش

http://www.sahar-cute.blogfa.com/

اینم آدرسش

سحر خانوم جرات داشته باش با اسم خودت

نظر بده نه دیگران

موفق باشین میام و جبران میکنم همه نبودنم رو

یا حق

راستی این داستانم بخونین

بد نیست

وی شهر خیلی دور یک دختر بچه بود

که رویاهای زیادی داشت

همیشه میگفت : من هیچ وقت عاشق نمیشم

عشق همیشه بعد از ازدواج خوبه

همیشه میگفت من رو حرف بابام حرف نمیزنم

چون اون بچه بابایی بود

اون با این همه آرزو بزرگ شد با اینکه

هنوزم به عقایدش پایبند بود

اون پری کوچیک همیشه از پسرا بدش میومد

و همیشه میگفت :آدم نباید

ناز هیچ پسری رو بخره حـتــّی شوهرش

اون اون قدر مغرور شده بود

که همیشه میگفت من عاشق نمیشم

اینو مطمئن باشین

یک روز وقتی دختر همسایشون گریه میکرد که آره

اون پسره منو گذاشت و رفت

اون پری قصه ما اومد بهش گفت:

از بس خلی چرا گریه میکنی اون ارزشش رو نداره

اون دخترک گفت مگه تو از عشق میدونی

گفت نه من مثل تو دیونه و خر نمیشم

تازه اگه یکی بیا و

از پیشم بره اون قدر توان دارم که مثل

تو زار نزنم میرم و بیخیال میشم

اون دختر تو اوج غم همون طور که اشک میریخت

دستش رو بلند کرد و گفت : خدایا بهش سابت کن

که اونم فقط ادعا داره

پری قصه ما پوز خندی زد و گفت آره نشونم بده

من به خودم اطمینان دارم

تا اومد بره دختره بهش گفت

اینو از من بگیر دیگه منو نمیبینی

ولی هر زمان مثل من شدی

و تو اوج ناامیدی یادم کردی

از این معجون بخور بهم قول بده

پری قصه ما معجون رو گرفت

وقول داد و با خنده گفت

مطمئن باش مثل تو نمیشم

و رفت.

بعد از چند ماه اون پری قصه ما

از اون محله رفت

رفت به یک جای بهتر تو

اون محله یک دختر بود که از پری

قصه ما مغرور تر بود

پری قصه ما ازش بدش میومد

ولی اون دختر با مرور زمان

به پری جون ما نزدیک شد

کاری کرد که پری جون

عاشقش بشه بدون اون حتی آبم نمیخورد

تا اینکه پری قصه ما دید

دوست عزیزش یعنی طلا با چند تا پسر دوسته

اون میخواست پری رو با

یکی دوست کنه امّا پری قبول نمیکرد

با این حال همیشه به پری میگفت

احسان دوست داره باهاش حرف بزن

ولی پری این کارو نمیکرد تا اینکه یک روز

وقتی تو خیابون با طلا میرفتن

احسان اومد جلوشون

و پری به احسان گفت :

دوسم داری بیا خواستگاریم

اون گفت میام

پری قصه مااز اون به

بعد عاشق احسان شده بود

بی اینکه بدونه بهش دل داده بود

هر روز به هر بهانه میرفت با

باباش بیرون تا فقط یک لحظه اونو ببینه

پری قصه ما دیونه عشق اون پسر شده بود

تا اینکه

احسان اومد خواستگاری

و همه با ازدواج رضایت دادن

البته به اسرار پری

و اونا همش با هم بودن تا اینکه احسان رفت

ئاسه کار شهر دیگه ای و پری

تو اوج تنهایش واسش قصر ساخت

در حالی که احسان تو اون

شهر پری رو فراموش کرد و با یک دختر دیگه

رفت دنبال سرنوشتش

وقتی پری زنگ زد به احسان

دید که احسان بهش گفت فراموشم کن

و برو ودیگه جوابش رو نداد

ولی پری باز صبر کرد چون :

اون جوری عاشق شده بود

که تو دریای پر طلاتم عشق

با یک قایق شکسته به طرف

جزیره عشق حرکت کرد با هزار زحمت

به ساحل عشق رسید ولی

دیگه قایقی نداشت چون

نزدیک ساحل به سخره بی وفایی

خورده بود و قایقش شکسته

بود حتی جریقه نجاتشم آب برده بود

با زحمت خودش رو به ساحل رسوند

و تو ساحل با شنهای ساحل

قصری ساخت قصری که پایه هاش عشق بود

و سقفش امید

قصری که برای ساختنش از غرورش گذشت

از وجودش مایه گذاشت واسه گرم نگه داشتنش

از آبروش گذشت واسه نگه داشتنش

ولی وقتی با خیال راحت تو

قصرش دراز گشیده بود دید

که با یک نسیم کوچیک قصر

آرزوهاش نابود شد و تمام

اون شنا روی سرش ریخت

هرچی التماس کرد ولی باد

میوزید و

اون جلوی باد زانو زد

و به پاش افتاد

ولی باد بی وفایی همچنان میوزید

تو صدای نا مهربون باد

صدای احسان رو شنید که میگفت :

فراموشم کن فراموشم کن .................

و پری قصه ما فریاد زد

احسان نمیتونم من نمیتونم

واون جواب داد چاره ای نیست

باید فراموشم کنی پس فراموشم کن

همون طوری که پری با چشمهای گریون

بهش التماس میکرد

صدا دور تر میشد تا

اینکه دیگه نه باد میوزید و نه صدایی میومد

پری قصه ما نگاهی کرد به

اطرافش دید از اون قصر

چیزی نمونده و همه ساحل جز شن چیزی نیست

نگاه کرد دید همه جا فقط

آب ،آب و نه قایقی داره نه جریقه نجاتی

نه راه برگشتی همه پل ها خراب شده بودن

یک لحظه تو اوج نا امیدی

یاد دخترک همسایه افتاد

شروع کرد به گریه کردن و اشک ریختن

ازش معذرت میخواست که

با غرورش خوردش کرده بود

ولی دیگه نه اونو میدید

نه اون دختر زنده بود

اون دخترک با همه نا امیدی

از این دنیای بی وفایی

وداع کرده بود پری قصه ما هم

یاد اون معجون افتاد اومد

توی شنا گشت و اون معجون رو پیدا کرد تا اومد

ازش بخوره صدایی گفت تو هم ادعا داشتی

و وقتی پری قصه ما از اون

معجون خورد دیگه هیچ چیز

براش مهم نبود چون

اونم جهان رو وداع کرد

وقتی طلا اومد پیشش دید

روی تختش توی اتاقش به خواب ابدی رفته

در حالی که عکس احسان تو بغلش بود

و پشت عکس نوشته بود

گر خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

به نام دوست که دل دیوانه اوست

khaterate-tanhaeiman — Tue, 18 Sep 2007 14:20:12 GMT

سلام خوبین

اول از همه معذرت که دیر اومدم

بعدش میخوام براتون از صداقت بگم

میدونین من تو این مدت که

اومدم شاید مطالبم مفید نبوده

و شاید زیاد بلد نباشم حرف بزنم

ولی همیشه با صداقت بودم

نخواستم با نیرنگ پیش برم

روزهای اول حتی یک نفر واسم نظر نمیزاشت

ولی با این حال من به کارم ادامه دادم

و الان دوستای با صداقت زیادی دارم

با مرام هائی که همیشه کمکم کردن

و باعث شدن که وبلاگم کمی بهتر بشه

ولی تو این مدت مسائل زیادی بوده

افرادی بودن که خواستن باهام

چت کنن ولی وقتی من قبول نکردم رفتن

و افراد زیادی هم بودن که وقتی گفتم چت نه

با اون جنبه فوق العاده خود قبول کردن

حتی دلیل هم نخواستن

ولی تو این مدت هم با دوستانم شادی داشتم هم غم

هم ازم دلگیر شدن هم خوشحال

ولی من سعی کردم با صداقت باشم

میدونین

دلیل نوشتن اینا اینه که

من با دو تا از دوستان یک حرفی

رو در میون گذاشتم و اونا

منو دروغگو فرض کردن

رفتن و پرسو جو کردن وقتی دیدن

حقیقته ودیدن که منم فقط یکی

از کوچکترین حرفاشون روزدم

قاطی کردن

ولی از قدیم گفتن

طلا که پاکه چه منتش به خاکه

و من هیچ گاه دروغ نگفتم و کسی

که دروغ نگفته باشد ترسی ندارد

من نمیترسم چون صادقم و هر آنکه دروغ گفته

خود داند و پروردگارش

و من او را به دست حق تعالی میسپارم

تا او خود به درستی با او برخورد کند

موفق باشین و منتظره

حضور گرما بخشتان هستم

همیشه به یادتان :لیدا

یا حق

دیده ام سوی دیار تو و در کف تو
از تو دیگر نه پیامی نه نشانی
نه به ره پرتو مهتاب امیدی
نه به دل سایه ای از راز نهانی
دشت تف کرده و بر خویش ندیده
نم نم بوسه باران بهاران
جاده ای گم شده در دامن ظلمت
خالی از ضربه پاهای سواران
تو به کس مهر نبندی مگر آن دم
که ز خود رفته در آغوش تو باشد
لیک چون حلقه بازو بگشایی
نیک دانم که فراموش تو باشد
کیست آن کس که ترا برق نگاهش
می کشد سوخته لب در خم راهی ؟
یا در آن خلوت جادویی خامش
دستش افروخته فانوس گناهی
تو به من دل نسپردی که چو آتش
پیکرت را زعطش سوخته بودم
من که در مکتب رویایی زهره
رسم افسونگری آموخته بودم
بر تو چون ساحل آغوش گشودم
در دلم بود که دلدار تو باشم
وای بر من که ندانستم از اول
روزی اید که دل آزار تو باشم
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم
نه درودی نه پیامی نه نشانی
ره خود گیرم و ره بر تو گشایم
ز آنکه دیگر تو نه آنی تو نه آنی

تنهایم مگذار

khaterate-tanhaeiman — Mon, 10 Sep 2007 14:20:18 GMT

ســـــــــــــــلام

سلام به همه

به همه دوستای مهربونم

میخوام آپ کنم چون شاید تا چند روز وقت نکنم آپ کنم

خوب نمیدونم حالتون خوبه یا نه

ولی امیدوارم خوب باشین

میخوام امروز واستون از مهربونی بگم

بهترین هدیه خدا به همه انسانها

میدونین دیروز داشتم تو خیابون

با ماشین با دوستام میچرخیدیم

دوست کناره بستنی فروشی نگه داشت

رفت بستنی بگیره ما هم تو ماشین بودیم

دیدم یک پسر خیلی کوچیک

داشت گریه میکرد گم شده بود

هیچکس محلش نمیداد

همه فکر میکردن که گداست

اصلا" نگاه نمیکردن ببینن

واسه چی گریه میکنه

البته ما هم اول نمیدونستیم گم شده

دلم واسش سوخت پیاده شدم

میخواستم بهش کمک کنم

گفتم چرا گریه میکنی

گفت مامانم رو میخوام

گفتم کجاست گفت نمیدونم رفتش

فهمیدم گم شده

ودستش رو گرفتم سوار ماشین کردمش و رفتم

در کلانتری و تحولش دادیم

وقتی همراه ما میومد یکی نپرسید کجا میبریش

حتی نگفتن شاید این بچه رو بدوزدن واسم واقعا" عجیب بود

فکر نمیکردم دنیا این همه بی محبت شده باشه

و این واسم سوال شد

چرا وقتی میتونم با یک لبخند دل یک آدم رو

شاد کنیم چرا باید با اخم کردن ازیتش کنیم

چرا وقتی میتونیم مهربون باشیم

با عصبی بودن هم اعصاب خودمون

هم اطرافیان رو خورد میکنیم

و چرا از محبت به اطرافیان دریغ میکنیم؟

منتظرم

زود بیاین

دیدگان تو در قاب اندوه
سرد و خاموش
خفته بودند
زودتر از تو ناگفته ها را
با زبان نگه گفته بودند
از من و هرچه در من نهان بود
می رمیدی
می رهیدی
یادم آمد که روزی در این راه
ناشکیبا مرا در پی خویش
میکشیدی
میکشیدی
آخرین بار
آخرین بار
آخرین لحظه تلخ دیدار
سر به سر پوچ دیدم جهان را
باد نالید و من گوش کردم
خش خش برگهای خزان را
باز خواندی
باز راندی
باز بر تخت عاجم نشاندی
باز در کام موجم کشاندی
گر چه در پرنیان غمی شوم
سالها در دلم زیستی تو
آه هرگز ندانستم از عشق
چیستی تو
کیستی تو

صادق باش در عشق

khaterate-tanhaeiman — Wed, 05 Sep 2007 12:55:19 GMT

سلام

سلام چشم آپ میکنم

معذرت از همه دوستان امیدوارم

زیاد منتظر نمونده باشین

امروز سر حال هستم

حالم خوبه

عالیه عالیم

الان داشتم خاطرات یک دختر پاک ومعصوم

یعنی نیلوفر سپید رو میخوندم

دلم یک کم گرفت اخه

باز به من ثابت شد که دختر خانوم ها

خیلی زود دل میبندن

و اسیب پذیر تر هستن

و تازه اگه یک اشتباه هم بکنن

زندگیشون نابود میشه

اما پسرا اگه هزار تا دوست دختر داشته باشن

ایرادی نداره

نمیدونم چرا همه حق رو میدن

به پسر ها که هر کار میخوان بکنن

ولی باز من عجله نمیکنم و نمیگم

همه پسرا میگم تعدادی

اما درباره خودم

امروز میخوام یک کم از خودم بگم

نمیدونم چرا امسال یک کم سال بدی شده واسم

بیشتره روزهای سال حالم گرفتست

یک مشکلی دارم که نزدیک 1 ساله حل نمیشه

همش به خاطره چیزای الکی عقب میوفته

و تو این روزایی که احتیاج به همراه دارم

دوست صمیمیم(البته ظاهرا" صمیمی)

به خاطر حسادت از پشت بهم خنجر زد

و ناراحتم کرد

یک وقت فکر نکنین مسائله عاشقونست نه

مسئله مربوط به کار میشه

به هر حال امسال زیادی ازیت شدم چه تو مسائل کاری

چه عاطفی

واسه همین چیزاست

که یک وقتایی با ناراحتی آپ میکنم

از همه معذرت میخوام

امروز میخوام یک سوال بپرسم اونم اینه

ایا واقعا" هیچ پسری حاظر هست

با دوست دختر خودش ازدواج کنه

یا نه؟؟

اگه ازدواج میکنه

تو چه شرایطی این کارو میکنه؟؟؟

اگه بدونه اون دختر قبلا" دوست پسر

داشته بازم حاضر میشه این کارو بکنه؟؟؟؟

معذرت 1 سوالم شد چند تا

خودم جواب میدم ولی این نظر منه

میخوام شما هم لطف کنین و به من جواب بدین

جواب من اینه:

از 1000 نفری یک نفر باهاش ازدواج میکنه

به قول دوستم که میگفت پسرا با دوست دختر خودشون

ازدواج نمیکنن و به حساب خودشون زرنگی میکنن ولی

نمیدونن دارن با دوست دختر یکی دیگه ازدواج میکنن

حالا شما بگین فقط با صداقت

منتظرم

زود بیاین

دانم کنون از آن خانه دور
شادی زندگی پر گرفته
دانم کنون که طفلی به زاری
ماتم از هجر مادر گرفته
هر زمان می دود در خیالم
نقشی از بستری خالی و سرد
نقش دستی که کاویده نومید
پیکری را در آن با غم و درد
بینم آنجا کنار بخاری
سایه قامتی سست و لرزان
سایه بازوانی که گویی
زندگی را رها کرده آسان
دورتر کودکی خفته غمگین
در بر دایه خسته و پیر
بر سر نقش گلهای قالی
سرنگون گشته فنجانی از شیر
پنجره باز و در سایه آن
رنگ گلها به زردی کشیده
پرده افتاده بر شانه در
آب گلدان به آخر رسیده
گربه با دیده ای سرد و بی نور
نرم و سنگین قدم میگذارد
شمع در آخرین شعله خویش
ره به سوی عدم میسپارد
دانم کنون کز آن خانه دور
شادی زندگی پر گرفته
دانم کنون که طفلی به زاری
ماتم از هجر مادر گرفته
لیک من خسته جان و پریشان
می سپارم ره آرزو را
بار من شعر و دلدار من شعر
می روم تا بدست آرم او را

خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

khaterate-tanhaeiman — Wed, 29 Aug 2007 14:59:18 GMT

همه نگاه آخرت لحظه خداحافظی

گریه بی وقفه من تو اون روزای کاغذی

قول داده بودیم ما به هم که تن ندیم به روزگار

چه بی دوم بود قول ما جدا شدیم آخر کار

تا خیالت به سرم میزنه گریه م میگیره

آروم آروم دل تنگم داره بی تو میمیره

گل مغرور قشنگم من فراموشت نکردم

بی تو اینجارو نمیخوام میرم و بر نمیگردم

سلام بازم میگم سلام

سلامی به لطافت عقاقیا و شادابی

عطر وجود یاس

اول ازهمه دوستان ممنونم که به من روحیه میدن

و مخصوصا" از آقا پسر که همیشه به من لطف داشته

امیدوارم بازم بیاد و نظر بده

نمیدونم از چی یا کی بگم فقط میدونم سرگردونم

توی دو راهی تردید موندم

نه قدرت جلو رفتن رو دارم نه توان برگشتن

و نه تاب ماندن

کاش یکی به فریادم میرسید

انگار در دیاری غریبه و بی هیچ هم زبانی هستم

و هرچه تلاش میکنم کسی مقصودم را نمیفهمد و

من با ناامیدی کامل باز فریاد میزنم

امّا دریغ از یک فریاد راس

نمیدانم چه باید کرد فقط میدونم در منجلاب تردید

نابود خواهم شد و این پایان راه من است

پایانی بس ناامید کننده و سوزناک

آیا من میتوانم از این منجلاب رها شوم یا نه

و این را جز معبودم که میدانم تردم کرده

کسی نمیداند

معذرت از عزیزان نمیخواستم ناراحتتون کنم

ولی من همش از عشق گفتم ولی هیچ وقت نفهمیدم چرا

واسه پسرا تکراری میشیم

و هیچ کسی هم به من جواب این سوال رو نداد

امیدوارم موفق باشین

منتظرم نا با قلب مملوء از عشق بلکه با قلبی شکسته

و پر از اندوه

منتظرم زود بیا

منتظـــــــــــــــــــــــــــــرم

ترا افسون چشمانم ز ره برده ست و میدانم
چرا بیهوده می گویی دل چون آهنی دارم
نمیدانی نمیدانی که من جز چشم افسونگر
در این جام لبانم باده مرد افکنی دارم
چرا بیهوده میکوشی که بگریزی ز آغوشم
از این سوزنده تر هرگز نخواهی یافت آغوشی
نمیترسی نمیترسی نمیترسی که بنویسند نامت را
به سنگ تیره گوری شب غمنک خاموشی
بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری
فدای لحظه ای شادی کن این رویای هستی را
لبت را بر لبم بگذار کز این ساغر پر می
چنان مستت کنم تا خود بدانی قدر مستی را
ترا افسون چشمانم ز ره برده است و میدانم
که سر تا پا به سوز خواهشی بیمار میسوزی
دروغ است این اگر پس آن دو چشم راز گویت را
چرا هر لحظه بر چشم من دیوانه می دوزی

عشق یا وفا ؟

khaterate-tanhaeiman — Fri, 24 Aug 2007 05:17:45 GMT

سلام

یک سلام گرم به قلبهای گرم عزیزان

بازم من اومدم امّا یک کم دیر شد

میدونم منتظرم موندین معذرت میخوام پیش اومد

زیاد حرف زدم بهتره بریم سر اصل مطلب

امروز میخوام یک سوال بپرسم

ودلم می خواد جوانمردونه جواب بدین

میدونین من از خیلی ها پرسیدم

وخیلی هم دیدم

دیدم که بیشتر پسرا عاشق یکی هستن

مثلا" دختر خاله شون واسه دختر خاله میمیرن

ولی با این حال دوست دختر دارن

بااینکه میخوان دختر خاله فقط ماله خودشون باشه

ولی نمی خوان خودشون هم فقط مال اون باشن

جالب هم اینجاست که وقتی با هزار التماس

با اون دختر که عاشقش بودن ازدواج میکنن

بعد از چند وقت باز اون دختر که عاشقش بودن

واسشون تکراری میشه و باز پنهانی میرن

سراغ دوست دختر

به عبارتی هم خدا رو می خوان هم خرمارو

اونا حق دارن لذت ببرن و دوست دختر داشته باشن

ولی زنشون نباید جم بخوره

واقعا" نمی فهمم دلیل این کاراشون رو

با اینکه 99% پسرا حرفامو قبول دارن ولی

انکار میکنن

دلم میخواد یکی بیاد و به من بگه دلیل همه اینارو

منتظر نظرات گران بهاتون میمونم

منتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظرم

یکی مهمان ناخوانده
ز هر درگاه رانده سخت وامانده
رسیده نیمه شب از راه ‚ تن خسته ‚ غبار آلود
نهاده سر بروی سینه رنگین کوسن هایی
که من در سالهای پیش
همه شب تا سحر می دوختم با تارهای نرم ابریشم
هزاران نقش رویایی بر آنها در خیال خویش
و چون خاموش می افتاد بر هم پلکهای داغ و سنگینم
گیاهی سبز میرویید در مرداب رویاهای شیرینم
ز دشت آسمان گویی غبار نور بر می خاست
گل خورشید می آویخت بر گیسوی مشکینم
نسیم گرم دستی حلقه ای را نرم می لغزاند
در انگشت سیمینم
لبی سوزنده لبهای مرا با شوق می بوسید
و مردی می نهاد آرام با من سر بروی سینه ی خاموش
کوسنهای رنگینم
کنون مهمان ناخوانده
ز هر درگاه رانده سخت وامانده
بر آنها می فشارد دیدگان گرم خوابش را
آه من باید به خود
هموار سازم تلخی زهر عتابش را
و مست از جامهای باده می خواند که ایا هیچ
باز در میخانه لبهای شیرینت شرابی هست
یا برای رهروی خسته
در دل این کلبه خاموش عطر آگین زیبا
جای خوابی هست ؟

زیباست عشق بی نیرنگ

khaterate-tanhaeiman — Sun, 19 Aug 2007 06:28:18 GMT

سلام

سلام به همه گلهای زیبای باغ عشق

باز لیدا اومد واسه آپ

میدونین عزیزان من منتظر شدم تا چند تا

از عزیزانی که از من گله داشتن

که چرا آپ کردم خبر ندادم بیان

ولی انگار دوست ندارن بیان

من از همین جا واسشون آرزوی

موفقیت میکنم

امّا امروز

امروز میخوام درباره لحظه شکفتن عشق

بگم لحظه ای که خیلی ها تجربه نمیکنن

می دونی تمام آدما عاشق میشن

در این شکی نیست

ولی بعضی از آدما تو همون نگاه اول میفهمن

عاشق شدن و بعضی آدما

وقتی میفهمن که عشقشون رو از دست میدن

اون موقع ست که به خودشون میان

میبینن عاشق بودن

ولی چه سود که خودشون نابودش کردن

بعضی ها هم با اینکه میدنن عاشق هستن

ولی سر لج بازی و غرور

عشق خودشون رو از دست میدن

به نظر شما چه کار باید کرد تا این مسائل

پیش نیاد

یک خورده فکر کنین و جواب دین

من فکر کنم بهترین راه حل اینکه تمام آدما چند روزی

از عشقشون فاصله بگیرن

و ببینن بی اون چه حسی دارن

اگه بی اون شادن پس همین الان

بهش بگن که عاشق نیستن

و اگه بی اون نمیتونن صبر کنن تا چند روز

اگه ادامه داشت این حس فریاد بزنن که عاشقن

نظر من اینه

نظر شما چیه

منتظر نظرات زیباتون هستم

منتـــــــــــظرم

از چهره طبیعت افسونکار
بر بسته ام دو چشم پر از غم را
تا ننگرد نگاه تب آلودم
این جلوه های حسرت و ماتم را
پاییز ای مسافر خک آلوده
در دامنت چه چیز نهان داری
جز برگهای مرده و خشکیده
دیگر چه ثروتی به جهان داری
جز غم چه میدهد به دل شاعر
سنگین غروب تیره و خاموشت ؟
جز سردی و ملال چه میبخشد
بر جان دردمند من آغوشت ؟
در دامن سکوت غم افزایت
اندوه خفته می دهد آزارم
آن آرزوی گمشده می رقصد
در پرده های مبهم پندارم
پاییز ای سرود خیال انگیز
پاییز ای ترانه محنت بار
پاییز ای تبسم افسرده
بر چهره طبیعت افسونکار